Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

Het coördinerend overlegorgaan van zorgverzekeraar studeert al jaren op nieuwe methodieken om tot kostenreductie gerelateerd aan kwaliteitsverbetering te komen.

Waar enerzijds een toenemende specialisatie waarneembaar is, die er toe leidt dat ziekenhuizen zich gaan specialiseren in de regionale behandeling van specifieke klachten, wordt anderzijds gewerkt aan een protocol dat de inzet van een generalistisch medisch specialist mogelijk maakt. Veel taken die nu door meerdere specialisten rond een patiënt worden verricht komen daarbij in handen te liggen van een multidisciplinaire medewerker. Opvallend genoeg wordt daarbij gebruik gemaakt van casestudies uit veldklinieken in de Derde Wereld. Eenvoudige handelingen/operaties worden daar door één arts uitgevoerd, waar in Nederland een heel team van specialisten rond de operatietafel staat.

Uit statistische onderzoek blijkt dat het slagingspercentage van succesvolle ingrepen in veldhospitalen gelijk of soms zelfs hoger ligt dan in westerse ziekenhuizen. Bovendien zou het herstelproces van patiënten positief worden beïnvloed door de korte communicatielijn met één behandelend arts, daar waar in westerse ziekenhuizen de afhankelijkheid van de patiënt wordt versterkt door een veelvoud daarvan.

De conceptnota “Meer kwaliteit, minder handen aan het bed!’ van bovengenoemd overlegorgaan, blijkt na een storm van kritiek van ziekenhuisbestuurders en specialistenverenigingen, in de prullenbak te zijn beland. De belangrijkste kritiek is dat bij de totstandkoming van het rapport specialisten in het geheel niet geconsulteerd zijn. Deze studie zou zonder praktijktoets te zeer een bedenksel zijn van bestuurders die een kostenreductie willen verkopen onder de ideologische vlag van kwaliteitsverbetering.

 

Menig lezer van deze blog, zal het fakegehalte van bovenstaande tekst doorzien.

Ziet u het voor u, een generalistisch werkende arts, die radioloog, anesthesist én chirurg is. Ziekenhuizen zouden leeg stromen en patiënten gaan googelen om zich in het buitenland te laten behandelen

Zo niet in de welzijnssector, waar bovenstaand verhaal direct op van toepassing is. Ik las het onlangs nog in een blog van Movisie, de opbouwwerker die ook als maarschappelijk werker inzetbaar is onder de weinigzeggende benaming ‘sociaal werker’. (http://www.zorgwelzijn.nl/Welzijnswerk/Opinie/2013/7/Wat-de-jeugdzo... ). Retoriek van de bovenste plank, waarbij de ministeriele marsorders door bestuurders en adviesorganen vrijwel kritiekloos zijn overgenomen, in ronkende paradigma’s , waarin de weinige nog actieve welzijnswerkers zich nauwelijks zullen herkennen.

Ter geruststelling voor de betreffende blogger. Haar stelling kan in mijn stad niet meer bewezen dan wel ontkracht worden omdat alle opbouwwerkers van het toneel verdwenen zijn en het contingent maatschappelijk werk met bijna 50% is gereduceerd. En dat terwijl er van 2014 tot 2017 nog een reeks grote bezuinigingen op stapel staat.

De vraag waarom er vanuit veldwerkers zo weinig verzet is gekomen tegen de clichés van ‘welzijn nieuwe stijl’ valt uit bovenstaande te verklaren. In mijn stad interviewde ik  ‘social workers’ die allen één kernmerk gemeen hebben: een grote terughoudendheid om openlijk kritiek te spuien, uit angst voor baanverlies.

En zo kan de systeemwereld van bestuur en management, op grote afstand van het praktijkveld, hun geloof in de nieuwe paradigma’s blijven belijden. Tegen beter weten in.

 

Weergaven: 153

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

© 2019   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden