Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was slechts het dunne laagje ethische vernis  gelegd over de misdadigheid van zieke systemen, die hele bevolkingsgroepen  wisten  mee te slepen.

En op de rand van het oude en nieuwe jaar, zo’n 50 jaar na de scherpe analyse van die filosoof komen juist die woorden weer bij mij naar boven.

Het heeft te maken met het verhaal van een vriendin  die vertelde over een pijnlijk kerstfeest in huiselijke kring met een bejaarde moeder die het thuis niet meer kan bolwerken. Het is een verhaal van  ‘decorumverlies’ in de vorm van ernstige geestelijke en lichamelijke aftakeling, dat met grote bange ogen werd waargenomen door haar kleinkinderen, die hun oma niet meer herkennen.

 

Ziek systeem

Nog geen maand eerder hadden haar de kinderen, die verspreid wonen in het land, met een team van wijkhulpverleners, een passend behandelplan opgesteld, waar hun moeder zich in kon vinden. Geheel conform de nieuwe normering van de overheid lag de nadruk daarbij op ‘thuis blijven wonen, gekoppeld aan gepaste zorg’.  En zo was er hoop op het voorkomen van calamiteiten in een samenspel van professionele hulp en mantelzorg. De hoop duurde maar even. De instantie die het zorgplan moest beoordelen, verwees dit zonder veel opgaaf van redenen naar de prullenbak.

Aan de kwaliteit van het voorstel heeft dat niet gelegen, wel aan de kosten. En daarmee, voorbijgaand aan de impact op de direct betrokkenen, werden de betreffende hulpverleners gediskwalificeerd tot de gefrustreerde boodschappers van een ziek systeem, dat pretendeert meer kwaliteit en dus meer menselijkheid in de zorg voor de minder zelfredzamen te brengen.

Daarbij komt nog dat de bewoordingen van die afwijzing, door iemand een academisch achtergrond als volstrekt onbegrijpelijk  werd beoordeeld. Een kille bureaucratie tegenover de machteloosheid en emoties van de burger, die niet eens meer begrijpt hoe systemen -die pretenderen dichter bij de cliënt te komen te staan-  taal braken  die ontdaan is van iedere menselijkheid.

 

Illusies

Ik maak mij geen illusies. Dit verhaal gaan we in een eindeloze herhaling en in alle soorten en maten in 2015 lezen. En steeds zal er woede zijn, verdriet  en onbegrip bij de direct betrokkenen.

En steeds zullen we dat statement horen, dat nu al regelmatig de revue passeert :” Er wordt aan gewerkt, er zijn nog wat onvolkomenheden, waar naar gekeken gaat worden”.

Voor de burger zal wat nu al wordt gevreesd, bewaarheid worden: de clichés waarmee de kaalslag  in de zorg worden  verkocht hebben het gehalte van al die gelikte reclames waarmee we dagelijks worden doodgegooid. Boodschappen die pretenderen te gaan over de kwaliteit van het leven maar louter gebaseerd zijn op financieel rendement dat regeert ten koste van alles.

 

Genoeg is genoeg

Liever dan mij te wentelen in cynisme en apathie, vestig ik mijn hoop in 2015 op de burger die stelt ’Genoeg is genoeg’. Een burger die walgt van zorgverzekeraars, manipulatie  door mondiale banken, een overheid die alleen oog heeft voor werkenden en zelfredzamen én hulpverleners die steeds  een machteloos “nee” moeten verkopen. Dan krijgt de overheidsslogan ‘uitgaan van de eigen kracht’ wellicht een geheel andere invulling, opdat we de betekenis van het woord ‘humaan’ begrijpen.

Daan Vosskühler 

Zie ook: www.bewoners033.nl ;

Weergaven: 182

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

© 2018   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden