Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en professionals uit de wereld van welzijn+zorg, die zich willen laten updaten over de wijze waarop de transities vorm en inhoud moeten krijgen. De afgelopen week, was ik als bewoner te gast bij zo’n  congres van de VNG over ‘de Kanteling’.  In een goed geoutilleerde bus van de ‘Krachttoer’ van die organisatie, die rijdend door het land de relatie van burgerinitiatieven (BI’s)  en bestuur wil empoweren, werden workshops gehouden (www.vng.nl/producten-diensten/diensten/krachttoer).

Twee bewonersinitiatieven uit Amersfoort discussieerden met een groep beleidsambtenaren en consulenten uit de sector WMO/AWBZ,  Jeugdzorg en Participatie.

Al snel werd het centrale thema gezet:  “Hoe moet de overheid burgerinitiatieven faciliteren?”.

Wat mij, los van de inhoud opviel, was de enorme betrokkenheid en belangstelling van de aanwezige ambtenaren rond de vraag hoe er gewerkt kan worden aan nieuwe verhoudingen tussen gemeenten en actieve burgers in de wijken. Immers transities in de vorm van wijkteams, die niet verbonden zijn met vormen van laagdrempelige  basiszorg+aandacht , die door de burger worden geïnitieerd,  zijn bij voorbaat gedoemd om te mislukken, mede gezien de bezuinigingen die er aan verbonden zijn.

Het toverwoord daarbij heet ‘facilitering’.

En wonderlijk genoeg werd dat begrip op die workshops niet geoperationaliseerd in termen van beleidsplannen met de daaraan verbonden subsidies, maar met laagdrempelige contactlegging met locale bewonersinitiatieven als eerste stap in ‘het nieuwe denken’ over de relatie burger-bestuur.

Daar ging het statement van de aanwezige BI’s aan vooraf, die stelden dat ze zonder overheidssubsidie willen werken, mede om te voorkomen dat de regie door de overheid wordt overgenomen of dat succesvolle initiatieven worden ‘doodgeknuffeld’.

Facilitering in termen van de burger betekent dan in eerste instantie praten en ‘echt luisteren’ naar wat actieve burgers beweegt, zonder voorgestructureerde vragenlijsten

of het zoeken in welk vakje een bepaald initiatief past.

“ Maar hebben we wel voldoende zicht op wat er zich aan initiatieven in onze wijken afspeelt en hoe komen we daarmee in contact ?”, hoorde ik een aantal deelnemers zeggen.

Op zo’n moment gaan ambtenaren denken als buurt en wijkbewoners die willen weten wat er zich in hun leefgebied afspeelt aan bewonersinitiatieven. En met die ‘rolwisseling’ lijkt het wel of er in de bus een last hun schouders valt. Dan wordt ook duidelijk dat een aantal ambtenaren ruimte en tijd wil claimen op hun afdeling om de wijken in te trekken op zoek naar de verhalen van de burger.

Onwillekeurig moest ik denken aan het contact dat ik jaren geleden had met de wijkmanager in mijn buurt, die er altijd was als ik hem nodig had.

Aan mijn keukentafel smeedden we plannen om de destructieve werking van een hanggroep te counteren. Legden we de regie en de aanpak  in handen van een groep betrokken buurtbewoners en faciliteerde de wijkmanager door professionals bij die aanpak te betrekken of snel een vergunning te regelen.

De afdeling van die wijkmanager is inmiddels gereduceerd tot een fractie van het aantal FTE’s en daarmee dreigen wijkkennis en korte communicatielijnen verloren te gaan.

Maar dat heb ik niet gezegd, in die bus, om de bevlogenheid van de aanwezige ambtenaren niet  te ontmoedigen.

Want aan hen zal niet liggen!

 

Weergaven: 357

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

© 2018   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden