Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

Kan de overheid wel met mondige burgers omgaan?

Kan de overheid wel met mondige burgers omgaan?

In iedere stad, in iedere wijk kom ik ze tegen.

Burgers die zich hebben ontwikkeld tot ‘wijkspecialist’. Zij vormen de voorhoede van de veel geroemde ‘burgerbetrokkenheid’, door met (dossier)kennis, uitgebreide netwerken en een grote mate van inzet en volharding de belangen  van bewoners door te laten klinken tot in het gemeentehuis.

Deze intro zou kunnen leiden tot een lofzang op de nieuwe paradigma’s van ‘welzijn nieuwe stijl’. Echter in gesprekken met actieve wijkbewoners, kom ik geheel andere geluiden tegen.

Bij veel ambtenaren en bestuurders zou sprake zijn van twee gezichten: theoretisch benadrukken zij het belang van bewonersparticipatie rond de een nieuwe aanzet tot wijkontwikkeling. In hun dagelijkse praktijk echter  laten ze zien slecht om te kunnen gaan met de expertise van de ‘professionele bewoner’, die als bedreigend, lastig of zelfs systeembedreigend wordt ervaren.

Het scherpst wordt dit gemeentelijk janusgezicht zichtbaar, als blijkt dat bewoners op basis van inhoudelijke kennis en omkleed met valide argumenten aantonen dat een uit te zetten beleidslijn in de wijk niet of contraproductief kan werken. Papieren plannen, op ruime afstand van de wijk uitgewerkt,  kunnen een formele logica bevatten, die in de wijk snel in het tegendeel omslaat.

Dan doet zich een dilemma voor.

Aandacht geven aan de inbreng  van ‘professionele bewoners’ , met veel nadruk op communicatie, is een tijdrovende zaak. Zo kan de gedetailleerde expertise van bewoners  gebruikt worden als verrijking , het brengt ook een aanzienlijke taakverzwaring met zich mee. Niet iedere ambtenaar zit daar op te wachten. De werkdruk is immers hoger is dan ooit.

Het negeren van bewonersparticipatie vraagt daarentegen om conflicten, afstand en cynisme.

Grofweg zijn er rond dit thema twee categorieën ambtenaren te onderscheiden. De ambtenaar/specialist, die geheel uitgaat van de eigen deskundigheid en bewonersinbreng  als storend, tijdverslindend en niet relevant beschouwt.

Binnen het ambtelijk apparaat wordt hun expertise geroemd en het communicatief omvermogen voor lief genomen.

Daartegenover staat de ambtenaar ‘nieuwe stijl’,  die deskundigheid combineert met communicatieve vaardigheden en streeft naar coöperatie met bewoners.

De laatste categorie is beter toegerust om binnen de nieuwe paradigma’s rond welzijn, zorg en wijkontwikkeling te functioneren.

Daarmee is evenwel niet gezegd dat zij ook daadwerkelijk de kans krijgen om tot die coöperatie met de burger te komen.

Helaas moet ik constateren dat veel gemeentes onvoldoende zijn toegerust om gelijktijdig op meerdere beleidsterreinen met meerdere bewonersinitiatieven tot een verregaande samenwerking/coproductie te komen.  De huidige capaciteit van de gemiddelde gemeente staat dit eenvoudig  niet toe. Om over de ondoorzichtige interne organisatie van de diensten nog maar te zwijgen. Kortom gemeentes zijn materieel niet toegerust om het veel beleden credo van ‘de burger aan zet’ in de praktijk waar te maken.

Dat verklaart de verwarring bij ambtenaren en bestuurders rond de vraag ‘hoe de regie los te laten’ in relatie met steeds meer burgerinitiatieven die er voor kiezen hun project op een zo groot mogelijke afstand van gemeenten uit te rollen.

Deze structurele impasse legt de bijl aan de wortel van de nieuwe paradigma’s waarmee de actieve burger wordt doodgegooid.

Het is wonderlijk dat het in nota’s  en congressen hier zo weinig over gaat!

 

 

Weergaven: 1526

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

Reactie van Cornelis de Maijer op 14 Februari 2014 op 20.24

Een faciliterende grondhouding (ongeacht welke organisatie ook) zou al een wereld van verschil maken.

De vraag "hoe de regie los te laten" geeft al aan dat men niet bezig is met het loslaten in vertrouwen maar nog steeds bezig is met de regie functie en hoe dit vast te houden als die knop omgaat kon het best eens heel erg leuk worden voor betrokken inwoners

Reactie van Dick van de Velde op 26 Augustus 2013 op 0.34

Beste Daan,

wederom een scherpe analyse. Het lijkt me van belang met elkaar na te gaan wat er verder nodig is. Ik zou graag de tweede soort ambtenaar decentraal willen inzetten vanuit de gemeente om tot afspraken hoe om te gaan met initiatieven, geld en het vinden van oplossingen voor problemen in buurten en wijken. Op gemeentelijk niveau gaat het om beleiduitgangspunten en grote lijnen, op wijk en buurtniveau om de invulling ervan.  

© 2019   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden