Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

Een onmogelijke transitie

Als ik in één kernwoord de huidige maatschappelijke en politieke situatie rond de transities Z+W moet beschrijven kies ik voor : verwarring.

Want stel dat je als gemeente de regie en strategie van de transities op orde hebt, met instellingen die hard werken aan de vertaalslag op wijkniveau. Met daarin verdisconteerd alle bezuinigingen die worden opgelegd, terwijl je als wethouder weet dat- als deze operatie is uitgevoerd- er een nieuwe reeks kortingen aan komt die veel operationele arbeid weer op losse schroeven zet.

Zo verbazen wethouders zich erover dat er binnen raadsvergaderingen uitvoering wordt gediscussieerd over het minimaliseren van gevolgen van de golf aan bezuinigingen, terwijl er nog een complete vloedgolf staat aan te komen.

Voeg daarbij de verwarring in het werkveld met het dictaat om de vertaalslag te maken van wat ‘Welzijn Nieuwe Stijl’ heet, en de reële angst  voor baanverlies.  

En geef een helder- niet ideologisch- antwoord op de vraag hoe de ‘verwende’ burger zich in no time moet transformeren tot een ‘betrokken’ burger, die alert in het vacuüm duikt dat de professional noodgedwongen achter laat. De opstelsom mag duidelijk zijn.

We staan voor een vrijwel onoplosbare opdracht.  

 

Als er veel variabelen onzeker zijn, of voortdurend veranderen binnen het sociaal domein, wat is dan de meest menselijke reactie? Je maakt jouw wereld zo klein mogelijk, gaat voor eigenbelang en valt terug op de oeroude strategie in tijden van nood en tekorten:  overleven.

Dat overleven is wat ik zie bij veel ambtenaren, bestuurders, veldwerkers en politici. Het is een begrijpelijk mechanisme, maar improductief gezien alle ingrijpende maatregelen die moeten worden doorgevoerd. Juist anno 2013 moet je als bestuurder het lef hebben om het eigen instellingsbeleid te overstijgen. Om in coöperatie met collega instellingen, bewonersnetwerken en ambtenaren tot een programma-aanbod te komen dat werkt als een strategische agenda voor de aanpak van bottom up gesignaleerde thema’s, noden en  speerpunten die per wijk worden gedifferentieerd. En accepteren dat aan dat programma-aanbod offertes worden gehangen waarin kortingen tot 40% zijn doorberekend.

Gezien het huidige krachtenspel lijkt dit een onmogelijke opgave.

Het betekent een regelrechte breuk met het ‘producten en menskracht denken’. Het betekent voor gemeentes dat ze moeten stoppen met het kortzichtige beleid van de maatschappelijke aanbestedingen, en de overstap maken naar bestuurlijke aanbestedingen, die meer mogelijkheden hebben voor een tussentijdse kwalitatieve toetsing van de output.

Rest nog een ontbrekende schakel.

Bij  het nemen van moeilijke beslissingen of het vlot trekken van vastgelopen processen, kan de inzet van een extern expertteam goed werk doen. Zo’n team is onafhankelijk, staat boven de partijen en kan als breekijzer, dan wel als smeerolie werken.

2013 vraagt om creativiteit, inventiviteit, en ruimte voor diversiteit in de aanpak van targets waar alle betrokkenen probleemeigenaar van worden. Dan ontstaat maatwerk en kunnen beperkingen zich transformeren tot nieuwe kansen.

Niet eerder is de transformatie druk zo hoog geweest.

 Daan Vosskuhler

www.stichtingbottomUp.nl

 

Weergaven: 546

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

© 2019   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden