Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een samenleving die in afwachting is van de ingrijpende gevolgen van de ‘kanteling in het sociaal domein’. Hoe dat concreet uit gaat pakken voor mensen die aandacht+zorg behoeven, op een minimuminkomen zitten, werkzoekend zijn of een aangepaste werkomgeving behoeven is nog onduidelijk. Want terwijl de politieke partijen in Den Haag met enkele financiële meevallers de onontkoombare klappen die gaan vallen proberen te verzachten, vragen wethouders zich af hoe zij de opgelegde bezuinigingen in korte tijd moeten managen.  Geen wonder dat een groeiende groep burgers daar niet op wil wachten, temeer daar zij met slogans als ‘burgerkracht’ en ‘de bewoner aan zet’ op de participatietroon zijn gehesen, als hoop in bange dagen.

 

Tot voor kort was het ondenkbaar dat meer dan 600 stadsburgers op een vrije zaterdag bijeenkwamen  om de agenda van het bestuur van hun stad mede inhoud te geven, terwijl een groot gedeelte van hen aangeeft zich willen verbinden aan een follow up. Te oordelen naar de beelden en de verhalen van die bijeenkomst was de geweldige sfeer en de bevlogenheid van de deelnemers een bindend element. Ook een bewonersconferentie over wat de burger kan ondernemen bij het vormen van een sociaal vangnet in buurt en wijk ‘scoort’ snel meer dan 100 enthousiaste deelnemers. Sociologisch past het in de behoefte van de burgers om zich te verbinden in een ‘event’ dat een sterk wij-gevoel genereert. Een verbondenheid die  bijna magisch kan aanvoelen.

 

Na de bevlogenheid van dat eerste uur zullen de meeste deelnemers voldaan huiswaarts keren, terwijl een minderheid ervoor kiest om ideeën in de materie te gaan zetten. En dat wordt hard werken, in een proces dat nieuwe afvallers kent, omdat het werken binnen complexe sociale systemen veel volharding en vooral tijd vraagt. Groepsdynamisch wordt dan snel een proces zichtbaar waarbij een of meer betrokken burgers het voortouw nemen, en zich spelenderwijs  in korte tijd op grote afstand van de achterban gaan bewegen. Zo ontstaan er tal van ‘winkels’ die worden gemanaged door drukke baasjes, die daar naast werk of andere bezigheden een tweede dagtaak aan hebben.

 

In korte tijd ik ben ik, zonder het te beseffen,  zo’n baasje geworden. En wil daar graag de schaduwkant van belichten. Voor de gangmakers van burgerinitiatieven (BI’s) geldt dat zij door hun profilering stedelijk snel herkenbaar worden. Dat betekent dat zij naast hun ‘winkelwerk’ ook gevraagd worden om bij tal van bijeenkomsten en ‘events’ van overheid, instellingen en collega winkeliers aanwezig te zijn. Dat voelt als een erkenning voor alle inzet, maar werkt verslavend, met overbelasting en solisme als neveneffect. Het verhindert dat medestanders de kans krijgen te groeien in het winkelbeheer, waardoor het wij-gevoel verdwijnt.  Sluitstuk  is de bittere conclusie van de gangmakers dat zij “er altijd alleen voor staan”.

Dat proces draagt in wezen de kenmerken van ‘het oude denken’, waarin (macht)posities gemonopoliseerd worden en er een piramidevorm ontstaat met aan de top een ‘ons kent ons’ cultuur. Het is maar dat ik het weet!

 

Daarom bewonder ik initiatieven mateloos die het collectieve elan van hun bevlogenheid weten vast te houden. Gegroeid zijn in gezamenlijke kennis, kunde en onderlinge verbondenheid. Zij gelden als exponent van ‘het nieuwe denken’, waarin collectieve vormen van samenwerken organisch groeien, verantwoordelijkheid wordt gedeeld en taken gezamenlijk worden uitgevoerd. Dan blijft de spirit van het eerste uur bestaan en ontstaat er meerwaarde omdat het geheel groter is dan de som van de delen. Die ‘wij ervaring’ is essentieel als voeding voor actieve bewoners om hun bijdrage te leveren aan de leefbaarheid in buurten en wijken. En schept de contouren van nieuwe vormen van samen-leven waar we naar op zoek zijn.

 

Deze blog verscheen eerder op:www.bewoners033.nl

 

Weergaven: 244

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

© 2018   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden