Welzijn in de 21e eeuw

Op zoek naar innovaties en innovatief organiseren in de sociale sector

ESSAY

 

SHIFT HAPPENS

Prenten van Jörg Müller van het Zwitserse dorp Güllen door de jaren heen. De kat verandert niet (klik hier voor een grotere weergave). De titel boven de prenten, shift happens, komt van Adjiedj Bakas.

De boodschap? We staan aan de vooravond van een totaal nieuwe tijd waarin de mensen slimmer en socialer zijn dan ooit tevoren. Toch zullen er individuen zijn die niet meekomen vanwege een beperking, afkomst, slijtage, een life-event of een ongeval. En niemand hebben die ze helpt. Gaan we dat oplossen met het welzijnswerk van 1970? 1990? 2011? Zit daar dan verschil tussen? Echt? Of is welzijnswerk die witte kat die altijd dezelfde blijft?

Blogteksten

I love Facebook!

Ik hou heel erg van sociale media. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Al jaren predik ik dat welzijnswerkers hier enorm hun voordeel…

Doorgaan

Door Kim Baesjou geplaatst op 27 Februari 2015 om 13.54

Scherpe woorden

Ooit was er die Duitse filosoof die stelde dat er na Auschwitz niet meer gesproken kan worden van de humanistische verworvenheden van de westerse samenleving. Dat  was…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 5 Januari 2015 om 9.18

Blij in de herfst: Koffie, voorlezen en de sociaal makelaar #activering #participatie

Buiten is het echt herfst en er is geen enkele peuter die zijn moeder bereid heeft gevonden om naar het speelhonk te komen. Geen luisteraars dus voor voorlees omi Annelies. Ik haal…

Doorgaan

Door Jeroen Ouwerkerk geplaatst op 15 December 2014 om 15.08 — 1 commentaar

Burgerinitiatieven die gaan voor gemeentesubsidies: ‘histoire se répète’

Onder druk worden soms de mooiste prestaties geleverd op sportief, cultureel en artistiek gebied.

Facebook staat vol van die voorbeelden.…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 12 Oktober 2014 om 18.57

De magie van het burgerinitiatief

Zeg in een gezelschap dat je bezig bent met een burgerinitiatief en alle ogen gaan in jouw richting.

Immers ‘betrokken burgers’ vormen de nieuwe voorhoede van een…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 17 Mei 2014 om 19.46

Naar een transitie met visie.

 De wijkmanager zegt: ”Ik kan de hele week wel doorbrengen met het aflopen van congressen en seminars over de ‘kanteling”.

Het geeft mij een beeld van ambtenaren en…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 29 Maart 2014 om 8.12

Geen burger zonder initiatief, geen gemeente mét overzicht

Als mijn stad Amersfoort representatief is voor de opkomst van burgerinitiatieven (BI’s) , dan ziet het er rooskleurig uit voor de rol die de burger gaat spelen binnen de kanteling van het sociaal domein.  De…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.30

‘Bewoners aan zet’: een conferentie voor de burger

In de professionele wereld van zorg+welzijn, gaat er geen week voorbij of er wordt wel een conferentie gehouden over de transities die in gang zijn gezet. In de media verschijnen alarmerende berichten over…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 23 Maart 2014 om 9.25

De onbetaalde professional als de nieuwste variant van maatschappelijke uitbuiting

Geen conferentie over de transities zorg+welzijn en participatie, geen beleidsnota over het sociaal domein of de loftrompet wordt gestoken over de ‘nieuwe burger’ die zich dient te transformeren tot hoeder van de…

Doorgaan

Door Daan Vosskuhler geplaatst op 15 Februari 2014 om 9.41

Het glas halfvol. Waarom marktdenken en meedoen niet samengaan

Soms denk ik dat het marktdenken in welzijn en zorg nu wel zijn langste tijd heeft gehad maar niets lijkt minder waar. Waar ik ook maar kom, steeds weer zie ik professionals, managers, bestuurders volop bezig werk binnen te houden. Met name zie…

Doorgaan

Door John Beckers geplaatst op 24 December 2013 om 8.30

Als het welzijnsmanagement haar werk niet doet....

Onrust in het kippenhok dat ‘welzijn nieuwe stijl’ heet

Welzijnsland is in beweging gekomen, nu politici en bestuurders steeds nadrukkelijker met scherp geslepen bijlen bij de wortels van de (welzijns)boom staan te zwaaien. Daar gaat iets onwerkelijks van uit. Neem nu die dure CDA meneer, die wordt uitgenodigd voor een gastles op een Hogeschool in het Social Work en direct begint om de dames en heren studenten met klem te adviseren een andere studie te kiezen, aangezien hun vak over enkele jaren niet meer zal bestaan. Paniek in de tent!

Dergelijke uitspraken zijn exemplarisch voor het denken van de landelijke en plaatselijke bestuurders die steeds openlijker lacherig doen over een sector die blijkbaar nooit geleerd heeft zich naar buiten toe professioneel te afficheren.

Hoe kan het anders dat de welzijnsclub in mijn stad zonder slag of stoot alle wijkcentra inlevert bij de wethouder, zonder die met klinkende exploitatiecijfers om de oren te slaan. Die cijfers laten namelijk zien dat er centra zijn die, al jaren, consequent werken volgens de peilers van Welzijn ‘nieuwe stijl’. Als ik dan vertrouwelijk bij een goed ingelichte ambtelijke bron informeer naar het wat en hoe van deze ‘Operatie Kaalslag’, blijkt dat de betreffende welzijnsorganisatie niet eens de moeite heeft genomen om eens te berekenen wat zo’n wijkcentrum nu werkelijk kost aan overheidsgeld. En dat terwijl de manager van die club ons – als actievoerende bewonersgroep voor een nieuw, door bewoners gedragen wijkcentrum – nog zo geadviseerd had om toch vooral met harde cijfers en niet met ‘zielige verhaaltjes over doelgroepen’  aan te komen.

Hierbij dus wat cijfers!

Is een bedrag van zo’n 50.000 euro aan huur en exploitatielasten op jaarbasis (na aftrek van de inkomsten) echt zo veel geld, als blijkt dat één centrum maar liefst 545 vaste bezoekers heeft uit de onderlaag van de wijkbevolking (5,4 % van de wijkpopulatie boven de 18 jaar)?  

Is een bedrag van 100 euro per vaste bezoeker per jaar aan WMO/AWBZ/Welzijn ‘Nieuwe stijl’  subsidie te veel om een effectief en warm vangnet te construeren voor de groep ‘minder zelfredzame’ bewoners van de wijk?

O.K., dan hebben we de (parttime) beheerder en een (parttime) volwassenenwerkster niet meegerekend. Maar die zullen gezien hun beperkte aantal contracturen, de wethouder ook de kop niet kosten.

Laten ‘we’ – als managementkader – ophouden om allerlei congressen af te hollen, maar onze kostbare tijd liever gebruiken om te gaan rekenen, en de overheid en politieke partijen voortdurend en hardnekkig lastig te vallen met al onze berekeningen, die duidelijk maken dat je welzijnswerk wel dood kunt verklaren, maar dat de alternatieven – die vanuit de zorgsector in de week worden gelegd – veel duurder zullen uitpakken, en zo mogelijk veel minder effectief zullen zijn.

 

En ja, als je als welzijnsorganisatie je huiswerk niet maakt, wordt het de hoogste tijd dat bewoners hun kans grijpen om de vitale stukken van het werk over te nemen, met behoud van de inzet  van veldwerkers die garant staan voor de kwaliteit van basisvoorzieningen, en die nu op de nominatie staan om te verdwijnen.

En die dure meneer van het CDA, die moet de Bergrede er nog maar eens op naslaan!

 

Bovenstaande cijfers komen uit een community selfsurvey dat door bewoners begin 2012 werd gehouden om  het bestaansrecht van 2 wijkcentra in Amersfoort Noord aan te tonen. Inmiddels heeft de gemeente voor veel geld wijkcentrum 't Middelpunt verkocht aan een initiatiefgroep.

 

Weergaven: 283

Opmerking

Je moet lid zijn van Welzijn in de 21e eeuw om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Welzijn in de 21e eeuw

© 2019   Gemaakt door John Beckers.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden